Arriskuen ebaluazioan azterlan epidemiologikoak integratzeari buruzko gida

EFSAren batzorde zientifikoak orientazio-dokumentua egin du azterlan epidemiologikoetako frogak baloratu eta integratzeari buruz, ebaluazio zientifikoetan erabiltzeko.

Orientazio-dokumentuak honako informazio hau du:

• Frogak ebaluatzeko oinarrizko kontzeptu epidemiologikoak deskribatu ditu, honako hauen azalpen laburrak barne: lotura-neurriak, esposizioaren ebaluazioa, estatistika-interferentzia, akats sistematikoa eta eraginaren aldaketa.
• Azterlan epidemiologikoak diseinatzean ager litezkeen ohiko alborapenak azaldu ditu.
• Kanpo-baliozkotasunaren kontzeptuaren eta azterlan epidemiologikoen balorazio-printzipioen deskribapena eman du.
• Azterlanak ebaluatzeko prozesuaren pertsonalizazioa aldatu du, alborapenen arriskua ebaluatzeko tresnak hartzea barne.
• Azterlan esperimentalak eta behaketazkoak balioesteko zenbait adibide erantsi ditu, ikuspegiaren aplikazioa erakusten duen tresnaren bidez.
• Ebidentzia integratzeko pausoak azaldu ditu.
• Gizakien azterlan epidemiologikoetako frogak arriskua karakterizatzeko dosi-erantzuna modelizatzeko nola erabili daitezkeen aztertu du.
• Pertsonen azterlan epidemiologikoetako datuak erabiltzen direnean arriskuen karakterizazioan ziurgabetasunezko faktoreen aplikazioa jorratu du.

Amaitzeko, gidak EFSAk arriskuak ebaluatzeko hainbat gomendio jaso ditu, besteak beste:

1. Ebaluazio globaletan, modu guztietako probak hartu behar dira aintzat, eta, ahal den heinean, baita pertsonen azterlan epidemiologikoetako probak ere.
2. Alborapenaren Arriskurako (RoB) tresnak erabiltzea, azterlanetan hainbat mailatan ager litezkeen alborapenak identifikatzeko modu egituratua eskaintzen dutenak. Azterlan bakoitzean identifikatu behar diren elementu gakoak honako hauek dira: alborapenen iturria, larritasuna eta norabidea.
3. Irizpenaren plangintza-fasean proben mapak eta irismenaren berrikuspenak erabiltzea, denboran arriskuen ebaluazio egituratu eta efizienteagoa errazteko.
4. Arrisku edo onuraren karakterizaziorako dosi-erantzunaren modelatze-mota eskura dauden datuen eta lortu nahi den helburu (arriskua murriztea, ahalik eta lotura gehien lortzea, edo biak orekatzea) motaren eta izaeraren arabera hautatu behar da.